کس ندانست اين مـســــــافر چه گفت و با که گفت

تعصب...

نازي سكوت — Sun, 05 Dec 2010 15:39:00 GMT

ما مي بينيم که پيغمبر اسلام در ?? سال رسالتش ،
اسلام و تمام احکام و عقايدش را در همان سال اول مطرح نکرد ؛
به تدريج مطرح کرد : اول مسئله توحيد را طرح کرد
و تا ? سال هيچ کلمه ديگري بر آن اضافه ننمود :
(( قولوا لا اله الا الله تفلحوا ))
خوب ، نماز چيست ؟ هنوز نمي خوانند !
روزه چيست ؟ هيچ !
حج ؟ اصلا ندارد !
زکات ؟ اصلا !
قيد و بندي ، حدودي ، عملي ؟ اصلا
يک چيز فقط فکري است همين است که بتها را
در ذهنشان و اعتقادشان نفي کنيم و به خدا معتقدشان کنيم.
بنابر اين کساني که در ? سال اول مسلمان شدند
و به توحيد معتقد شدند و مردند ،احتمالا « شرابخوار » بودند ،
« نماز نخوان » ، « روزه نگير »‌ ، « حج نکن » ، و …. بودند
بعد از اينها در سال هفتم ، هشتم حجاب مطرح مي شود ؛
يعني بعد از هجده ، نوزده ،بيست سال کار روي مردم حجاب را مطرح مي کند.
همچنين مسأله شراب مطرح مي شود. شراب را چگونه طرح مي کند ؟
از همان مکه نمي گويد که
« آهاي مردم ، آهاي ملت ، آهاي عرب ها ،
تا به توحيد معتقد مي شويد ، بايد ديگر تمام کارهايتان راست و ريست باشد »
! نه ! کي ؟ در سال هاي آخر بعثتش مسأله شراب را مطرح مي کند .
محمد (ص) گفت :
((فيهما اثم کبير و منافع للناس و اثمهما اکبر من نفعهما))
يعني گناه دارد و نيز برايتان منفعتي دارد ؛
اينطور نيست که من آدم متعصبي باشم ،
ارزشش را ندانم و نفهمم ؛ نخير ، قبول هم دارم ، درست ! اما زيانش بيشتر است .
شنونده در برابر چه کسي قرار مي گيرد ؟ يک آدم روشنفکر که شعور دارد ،
تعصب ندارد و شراب را ، به صورت تابويي ،جني ،
غولي نجس ، و متا فيزيکي و غيبي تلقي نمي کند ؛
اما به خاطر اينکه زيان هاي اجتماعي و انساني زياد دارد ،
در عين حال که منافعش را هم قبول دارد و مي شناسد ، نفي اش مي کند .
آدم حرف او را گوش مي دهد ؛
اما هيچکس حرف آن ملايي را که مي گويد ، « موسيقي حرام است » ،
ولي اصلا نه در عمرش موسيقي شنيده
و نه اگر بشنود مي فهمد ، گوش نمي دهد !
اي کسي که مي گويي « غنا» حرام است ،
اصلا تو مي فهمي « غنا » چيست ؟
اصلا تو اين را که اين موزيک حماسي است
يا ملي است يا علمي است ، تشخيص مي دهي ؟!
موسيقي هزار شعبه دارد ، تاريخ دارد ، نقش هاي گوناگون دارد ،
بنابراين وقتي که تو فتوا مي دهي « حرام است » ، هيچکس گوش نمي کند ؛
براي اينکه تو نمي فهمي که چيست !(دکتر علي شريعتي)

ميگن دل نوشت...

نازي سكوت — Mon, 29 Nov 2010 23:32:00 GMT

يعد از يک ماه با دوست صميميم وعده کردم برم بيرون.از هشت صبح هم که کلاس بودم غير يه ناهار رو نماز تا شش کلاس بودم.اومده دنبالم يکم با دوستام حرف زديم بعد رفتيم.يه مقدار خاصي غذا گرفتيم و به علت سرد بودن زمينا و نابودي ريه من رفتيم توي نماز خونه اي که يه گوشه فرشش اومده بود به شدت بالا و از همه طرف باز بود و باد ميومد و بي نصيب از برگاي پاييزي نبود روي فراشاي تقريبا موکت شده نشستيم.اواسط غذا بود که يهو ديدم چشماش دوستم که جلوم نشسته بود چهارتا شد و افتاد کف دستاش.حالا همون موقع صداي سرفه يه آقايي هم اومد.برگشتم و متوجه شدم اون قسمت بالا اومده از فرش يه اقايي در خواب نازنين بودن.بلند شد و يه چرخي زد دوباره رفت سر جاش خوابيد و من اون لحظه هم غذا کوفتم شد و هم يه چراي بزرگ درون مغزم شکل گرفت.يکمم ترس برم داشت که با توکل به خداي متعال کمي بيخيال شدم.

درباره يه چي ديگه نوشت:کلا حال جسمي خوبي ندارم.حال روحيم هم نميفهمم چه جوريه در همين حد ميدونم که فقط خداست که آرومم ميکنه و از يه سري کارا باز ميدارتم.فقط اونه که کمکم ميکنه و بهترين هارو جلوم ميذاره.اونه که اميدم ميده.اطمينان به اون و حرفاشه که دارم جلو ميرم.

براي خدا نوشت:فقط ميتونم بگم کمکم کن،عاشقتم،خودت راه درست رو جلوم بذار،خودت بگو چه کار کنم...(انتظار ندارين که حرف خصوصيارو بگم؟)

دلخور نوشت:آدم دلش برا يکي تنگ بشه.بعد کلي که اين طرف اون طرف التماسش کنه يه خبر بهش بده.وقتي پيداش کنه با طرز رفتارش عينه يخ سر جات آب بشي و صدبار به خودت فوش بدي برا چي بهش پي ام زدي.واقعا نميدونم از زندگي چي ميخوايم که حاظري با هرکسي هرجور دوست دارين اجازه رفتار بديم.افراد خانواده يا دوستا و آشناهاي نزديک درست،آدم گاه گاهي حوصله نداره با اونا بحسش ميشه ولي وقتي...اجازه نداريم...خانوم دختر اين رسمش نيست...

يراي شماها نوشت:ايشالا تک به تک مشکلاتتون حل بشه و گل خنده رو لباتون بشينه.

آخر نوشت:يه جورايي دلم گرفته دلم تنگه و دلم شاد و دلم پرجوش و دلم دلم دلم دلم...حرمت نگهدار،اين اشک ها خون بهاي عمر رفته من است...

غريب است دوست داشتن...

نازي سكوت — Fri, 12 Nov 2010 12:42:00 GMT

غريب است دوست داشتن.

و عجيب تر از آن است دوست داشته شدن...

وقتي مي‌دانيم کسي با جان و دل دوستمان دارد ...

و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ريشه دوانده؛

به بازيش مي‌گيريم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بي رحم ‌تر.

تقصير از ما نيست؛

تماميِ قصه هايِ عاشقانه، اينگونه به گوشمان خوانده شده‌اند

دکتر شريعتي

دوستت دارمها را نگه ميداري براي روز مبادا...

نازي سكوت — Mon, 08 Nov 2010 23:30:00 GMT

دوستت دارم‌ها را نگه مي‌داري براي روز مبادا،
دلم تنگ شده‌ها را، عاشقتم‌ها را…

اين‌ جمله‌ها را که ارزشمندند الکي خرج کسي نمي‌کني!
بايد آدمش پيدا شود!

بايد همان لحظه از خودت مطمئن باشي و بايد بداني که فردا، از امروز گفتنش پشيمان نخواهي شد!

سِنت که بالا مي‌رود کلي دوستت دارم پيشت مانده، کلي دلم تنگ شده و عاشقتم مانده که خرج کسي نکرده‌اي و روي هم تلنبار شده‌اند!

فرصت نداري صندوقت را خالي کني.! صندوقت سنگين شده و نمي‌تواني با خودت بِکشي‌اش…
شروع مي‌کني به خرج کردنشان!

توي ميهماني اگر نگاهت کرد اگر نگاهش را دوست داشتي
توي رقص اگر پا ‌به‌ پايت آمد اگر هوايت را داشت اگر با تو ترانه را به صداي بلند خواند

توي جلسه اگر حرفي را گفت که حرف تو بود اگر استدلالي کرد که تکانت داد
در سفر اگر شوخ و شنگ بود اگر مدام به خنده‌ات انداخت و اگر منظره‌هاي قشنگ را نشانت داد

براي يکي يک دوستت دارم خرج مي‌کني برا ي يکي يک دلم برايت تنگ مي‌شود خرج مي‌کني!

يک چقدر زيبايي يک با من مي‌ماني؟

بعد مي‌بيني آدم‌ها فاصله مي‌گيرند متهمت مي‌کنند به هيزي… به مخ ‌زدن به اعتماد آدم‌ها!

سواستفاده کردن به پيري و معرکه ‌گيري…
اما بگذار به سن تو برسند!

بگذار صندوقچه‌شان لبريز شود آن‌‌وقت حال امروز تو را مي‌فهمند بدون اين‌که تو را به ياد بياورند

غريب است دوست داشتن.

و عجيب تر از آن است دوست داشته شدن ...
وقتي مي‌دانيم کسي با جان و دل دوستمان دارد ...

و نفس‌ها و صدا و نگاهمان در روح و جانش ريشه دوانده؛
به بازيش مي‌گيريم هر چه او عاشق‌تر، ما سرخوش‌تر، هر چه او دل نازک‌تر، ما بي رحم ‌تر.

تقصير از ما نيست؛
تماميِ قصه هايِ عاشقانه، اينگونه به گوشمان خوانده شده‌اند!!

"دكتر شريعتي"

من همه اين ها را دوست دارم...

نازي سكوت — Tue, 26 Oct 2010 13:37:00 GMT

به آمدن ها و رفتن هايت
به بودن ها و نبودن هايت
به داشتن ها و نداشتن هايت
به تلخي ها و شيريني هايت
حتي
به دروغ هاي عاشقانه ات
عادت کرده ام
.
.
.
رفتنت خوب است
آمدنت خوب است
بودن و نبودنت هم
خوب است!
اينها اگر نباشد
کِي از نبودنت بميرم
و
کجا براي باز دوباره بودنت پر پر بزنم؟!
بگذار زندگيم
همين قدر غيرعادي باشد
من همه اين ها را دوست دارم...

دلم گرفت از اين همه سکوت...

نازي سكوت — Wed, 20 Oct 2010 16:47:00 GMT

دلم گرفت از اين همه سکوت
چرا؟ مرا نمي خواني
دلم گرفت از اين همه تنهايي
چرا؟ نمي ايي

تا من دوباره معناي عشق را بفهمم
وسعت عميق جاذبه را
...

چرا گريه نکنم؟
وقتي که جمعه به غروب مي رسد

چه هفته هايي که بي تو رفتند
و چه هفته هايي که بي تو مي ايند
اينجا شمعي رو به خاموشيست
و اين خانه پر است از آه
آه!!
که انتظار هم به ستوه آمده

از کدام کوچه خواهي آمد؟
کدام روز؟

دلم گرفت از اين همه ديوار
که مرا از تو دور مي کند
دلم گرفت از اين همه کوچه
که بن بست است

بگذار
سر راهت
تنها ترين منتظر باشم
تا تو هم تنها ترين
خاطره سبز من باشي
..............................

دل من تنها بود
دل من هرزه نبود
دل من عادت داشت
که بماند يک جا
به کجا؟
معلوم است
به در خانه ي تو
دل من عادت داشت
که بماند آن جا
پشت يک پرده تور
که تو هرروز آن را
به کناري بزني
دل من ساکن ديوارو دري
که تو هرروز از آن مي گذري
دل من ساکن دستان تو بود
دل من گوشه يک باغچه بود
که تو هرروز به آن مي نگري
دل من راديدي؟
ساکن کفش تو بود
يادت هست؟

شرمنده

نازي سكوت — Tue, 12 Oct 2010 23:16:00 GMT

اميدوارم كسي خاص اون يادداشت قبلي تو اين پست رو نخونده باشه.به خاطر مسائل شخصي حذف شد.آپ ميكنم به زودي

وفا خواهي جفاکش باش...

نازي سكوت — Fri, 08 Oct 2010 21:22:00 GMT

شب وصل است و طي شد نامه هجر
سلام فيه حتي مطلع الفجر
دلا در عاشقي ثابت قدم باش
که در اين ره نباشد کار بي اجر
من از رندي نخواهم کرد توبه
و لو آذيتني بالهجر و الحجر
برآي اي صبح روشن دل خدا را
که بس تاريک مي‌بينم شب هجر
دلم رفت و نديدم روي دلدار
فغان از اين تطاول آه از اين زجر
وفا خواهي جفاکش باش حافظ
فان الربح و الخسران في التجر

دلي را نشکن شايد خانه خدا باشد...

نازي سكوت — Fri, 08 Oct 2010 21:08:00 GMT

عشق و دوست داشتن واقعي نسبت به كسي كار خود خداست و آدمي در آن نقشي ندارد به جز اينكه ميتواند اين راه را با زيبايي هميشگي بره يا زيبايي لحظه اي.عشق واقعي براي نزديك شدن به خداست و ناخوآگاه تورو به طرف او ميكشد.عشق واقعي هيچگاه از ذهن آدمي پاك نميشود و هيچ چيز نميتواند از قلبت جدايش كند.عشق واقعي با تمام بد رفتاري ها،سختي هاي جدايي از بين نميرود و ايجاد تنفر و يا جبران ايجاد نميكند.اگر طرفت را واقعا دوست داشته باشي اون رو آزاد ميذاري و سعي ميكني جوري نشون بدي كه او ذوست دارد،اگه دوست داره فراموشش كني نشون ميدي فراموش شدي و اگر...اما گاهي هم يادآوري ميكني كه هنوز وجود داري.مثل ماهها پيش.دوست داشتن واقعي سن نميشناسه فقط صبر ميشناسه و زمان تا نشون بده واقعيه.بهت ثابت ميكنه جز خدا اميدت به كسي نباشه.همين و همين.ثابت ميكنه فقط ديدن باعث دلبستن و دوست داشتن نميشه و نديدن هم باعث فراموشي نميشه.(نازي)

مهم مهم: دوست مهترم دو روزي هست مرخص شدن و امشب باهاش حرفيدم.اينقده خوب بود.كلي ذوق كردم.

ديوونه نوشت:يه دوستي دارم هفت سال بزرگتر از منه.امروز خلم كرد.هرچي اومدم به اين بفهمونم به تو چه ربطي داره ديگه اون با كي ميچته با كي نميچته،با كي هست با كي نيست تو گوشش نرفت.خير سرش هفت سال بزرگتره.هي ميگه دوسش دارم ولي بعد ميگه به خدا گفتم حقم رو از خودش بگيره.گفتم يا خدا،خوبه من اين شخصيتا ندارم.اوف.اونم خوب ميشه

هي فلاني...

نازي سكوت — Tue, 05 Oct 2010 10:25:00 GMT